Rozdział 4

Z góry już mówię, że brakuje mi ostatnio weny ;-; Czytasz - komentuj ;>
- Coś Ci nie wierzę! - krzyknął widocznie rozbawiony chłopak
- Co mam zrobić, abyś mi uwierzył?
- Nie mam pojęcia - nadal było mu do śmiechu, mi jakoś nie...
- Dobra, zostawmy ten temat... Nazywam się Vanessa, miło poznać... - Dotarliśmy geście przywitania podałam mu rękę
- Tom, ale chyba już wiesz... - zaczął płakać... Nawet nie wiecie jak okropnie się czułam. Tak, ja. Byłam w pełni przekonana, że to przeze mnie. Czułam się okropnie... Nic nie powiedziałam. Poprostu go przytulułam. Czułam, że tak ma być. W końcu powiedziałam :
- Chwila, chodź!
- Po co? - jego piękne, niebieskie oczy spojrzały na mnie z zażenowaniem.
- Naprawimy wszystko...
Pociągnęłam go za rękę i wskoczyłam do piwniczki. Kiedy obaj się tam znaleźliśmy zaniemówił. Bez tłumaczenia zabrałam dzisiejsze ,, narzędzie zbrodni " i pobiegłam w stronę wyjścia z domu.
- Gdzie jest teraz twoja mama? - zapytałam
- W domu. Razem z tatą... On jeszcze o niczym nie wie...
- Dobra, prowadź.
Szliśmy dość długo, aż dotarliśmy do obskurnej kamieniczki. Tom pokazał mi zdjęcia jego rodziców i weszłam do domu. Strzeliłam w mamę i tatę Toma. Zamknęłam drzwi i poszłam w jego kierunku.
- Co ty tam robiłaś? - zapytał
- Naprawiałam - odparłam rozbawiona
Szliśmy chwilę w milczeniu. Mieliśmy już przechodzić na drugą stronę ulicy gdy Tom zaczął kłócić się z gościem w podeszłym wieku. Zorientowałam się w porę, że to kochanek jego mamy. Za cel ustanowiłam sobie jakąś blondynkę. Starszy facet odpuścił sobie kłótnie i podbiegł do niej.
- To ty tych ludzi swatasz? - zapytał Tom
- A co, znowu mi nie wierzysz? - było mi wyjątkowo do śmiechu.
- Jaki jest twój plan?
- Twoja rodzice już się pogodzili. Teraz zesfatałam tą blondynkę z tym gościem. Powinien się odczepić od twojej mamy - widziałam radość w jego oczach. Trwała tylko chwilę :
- Nie zmienia to faktu, że moja mama zdradziła ojca... Nigdy nie wybacze tej ****!
- To twoja matka, nie mów tak o niej! - podparłam plecami mur i rozpłakałam się...